Sağlam  bədən  hələ  qədim  zamanlardan  pərəstiş  və  ehtiram   obyekti  olmuşdur. Fiziki  məşğələlər, idman  bir  çox  xalqlar arasında  təşviq  edilmişdir. Qədim  Yunanıstanda  fiziki  cəhətdən   zəif  olan oğlanların ali  təhsil  almağa  ixtiyarı  yox  imiş. Gimnasiyaya  ( idman  məktəbi)  yalnız  əla gimnastların  gəlmək  hüququ  varmış.  “Gimnasi”   sözü  tərcümədə  “qısa  tumanla  gəzmək” deməkdir. Məşğələlərə  gimnastlar  qısa  tumanla  və  ya  bel  sarğısı  ilə  gedirmişlər. Olimpiya  yarışları  və  çıxışlarında  isə  çılpaq iştirak  edirdilər.  Çılpaq  atlet  surəti  heykəltəraşlıqda  görkəmli  yer  tutduğu  üçün  hətta  xüsusi  bir  anlayış  –  “qəhrəmanə  çılpaqlıq” məfhumu  yaranmışdır.

( Ardı )

“Veb-sayt” ingiliscə (web-hörümçək, şəbəkə; site-yer) hörümçəkdə (şəbəkədə) yer deməkdir. Ona qısaldılmış formada “sayt” deyirlər. Sayt İnternet şəbəkəsinin bir yerində yerləşən hansısa adamın (yaxud toplumun, təşkilatın) sənədləridir. Onun ünvanı “domen” (frasızca “domaine” mülk, malikanə deməkdir) adlanır. Saytlar serverlərdə yerləşdirilirlər. Saytın serverdəki özəl yeri “hostinq” adlanır.

( Ardı )

Əski dönənlərdə dartışmalar hansısa özəl yerlərdə keçirilirdisə, bu gün onların məkanı əsasən İnternetdir. O zaman müzakirələri yannız ayri-ayri adamlar edirdilərsə, bu gün onlara geniş kütlələr cəlb edilib. Buna görə də polemikaların, dartışmaların, fəlsəfi düşüncənin bu gün heç kəsə lazım olmadığını, keçmişdə qaldığını, gündəmdə olmadığını iddia edənlər yanılırlar. Əksinə, bütün bunlar daha da intensivləşib, geniş kütlələrə məxsus olub. Müzakirələr zamanı insanlar çeşidli problemlər üzrə bir-birləri ilə

1. çəkişmələr apararaq inkişaf edirlər; (örnək)


2. tanışlıq əldə edirlər; (örnək)


3. tanınırlar; (örnək)


4. işbirliyinə nail olurlar. (örnək)

( Ardı )

Sözlə çəkişmələr, fikirlərin çəkişməsi, müzakirələr insan durumunun təbii hallarıdır. Buna görə də onlar, gədim zamanlardan bəri öyrənilmiş, tərifləri verilmişdir. Çəkişmələr qədim Hindistanda, Babildə, Misirdə, İranda əsasən dini zəmində kahinlər arasında aparılmışdır. Buna örnək olaraq Musa peyğəmbərin Fironla, Maninin zərdüşdi kahinləri ilə baş verən çəkişmələrini xatırlamaq olar. O zaman hər bir yeni düşüncəni ortalığa çıxarmış adam onunla başqa adamların, özəlliklə də çarların və kahinlərin qarşısında çıxış etməli, ona qarşı olanlara qalib gəlməli idi. Bir çox durumlarda çəkişmədə uduzan tərəf qalibin dininə (əqidəsinə) keçməli vəya qətlə yetiirilməli idi. Çəkişmələri uduzan tərəfin ardıcılları da təqib olunurdular.Qədim Yunanıstanda çəkişmələrin qaydaları dəyişmişdir. Burada artıq təkcə dini deyil, həm də dünyəvi problemlər haqqında çəlişmələrə yol verilirdi. Burada ilk dəfə olaraq, ontoloji, antropoloji, siyasi, iqtisadi və s. problemlər müzakirə obyekti olmuşdur. Daha sonra orada fəlsəfi məktəblər yaranmışdır.

( Ardı )

Təxəyyül insan beyninin emalatxanasıdır ki, burada köhnə ideyalar və müəyyən olunmuş faktlar yeni kombinasiyalara çevrilir və yenidən istifadə olunur. Təxəyyül təbiət baxımından, eyni zamanda aydınlaşdırıcı və yaradıcıdır. Əgər öz təxəyyülünüzdən düzgün istifadə edirsinizsə, o, uğursuzluqlarınızı və səhvlərinizi ölçüyəgəlməz var — dövlətə çevirə bilər. O, sizi öz təxəyyülünü istifadə edə bilənlər üçün mümkün olan həqiqəti açmağa aparır.  
( Ardı )

Təşəbbüs və liderlik. Bunlar ona görə bir yerdədir ki, liderlik uğur qazanmaq üçün vacibdirsə, təşəbbüs liderlik vərdişinin yaranması üçün əsasdır. Vaqon təkəri üçün ox nə qədər zəruridirsə, təşəbüs də uğur üçün bir o qədər lazımdır.
Bəs təşəbbüs nədir?
Bu elə bir müstəsna keyfiyyətdir ki, hər hansı bir göstəriş olmadan belə, insanda ixrac olunmalı işin görülməsinə həvəs oyadır.
Təşəbbüs lazım olanı icra etməkdir.
Kim istənilən işdə lider olmaq istəyirsə, ləngimə onun öldürücü düşmənidi və mütləq bu vərdişi tərgitməlidir. 
Mən görürəm ki, bədənimin əzələləri istifadə olunduqda güclənir və başa düşürəm ki, təşəbbüskarlıq vərdişi də istifadə olunduqca möhkəmlənir.
( Ardı )

“Qulaq as, oğul. Bu sözləri sən yatarkən söyləyirəm; balaca əlin yanağının altındadır, qıvrım sarışın saçların isə tərləmiş alnına tökülmışdür. Otağına gizli yolla təkcə gəlmişəm. Bir neçə dəqiqə bundan əvvəl, kitabxanada oturub qəzet oxuyarkən məni ağır peşmançılıq dalğası bürümüşdü. Sənin çarpayının yanına öz günahımı dərk edərək gəlmişəm.
Gör nə barədə düşünürdüm, oğul; yanına gəlməklə pis əhval-ruhiyyəmi yaxşılaşdırmaq istəyirdim. Məktəbə gedərkən geyinib yaş dəsmalı üzünə yaxınlaşdıran kimi səni danlayırdım. Çəkmələrini təmizləmədiyinə görə dərsini verərdim. Paltarından nəyisə döşəməyə atarkən hirslə üstünə qışqırırdım.
( Ardı )

İstifadəçi Cavidin albomundakı bu şəkli gördükdən sonra bu hadisə ilə bağlı bildiyim kiçik bir məlumatı sizinlə bölüşmək qərarına gəldim.

Deyl Karnegi yazırdı: “Mən 10 il Avraam Linkolnun həyatını öyrənmiş və “Naməlum Linkoln” adlı kitabını yazmışam və üzünün köçürülməsinə 3 il vaxt sərf etmişəm. Hesab edirəm ki, Linkolnun şəxsiyyətini və ailə həyatını mümkün qədər dəqiq və ətraflı öyrəndim”.

Avraam Linkoln 1865-ci il aprelin 15-də səhər Butun ona atdığı güllə ilə ağır yaralandı. Linkoln Ford teatrı ilə üzbəüz yerləşmiş otaqlardan birində ölüm ayağında yatırdı. Çarpayı üzərində Roza Bonyorun məşhur “At yarmarkası” rəsminin ucuz reproduksiyası asılmışdır. Hərbi nazir Stenton can verən Linkolnun çarpayısı önündə dedi: “Burada dünyanın nə vaxtısa gördüyü ən qüsursuz rəhbəri yatır”.

“Arvadımı yanıma buraxmayın”. Linkolnun bu xahişinə səbəb nə idi?

( Ardı )

Napoleon Hill (1883-1970) Müasir Amerika ədəbiyyatının klassiklərindən biri olub. O, Virciniyada kasıb bir ailədə dünyaya göz açıb. On yaşında anasını itirib. 13 yaşında ikən “Kiçik şəhərcik” qəzetində müxbir kimi işləməyə başlayıb.

Buradan qazandığı pulu təhsilinə sərf edib. Qısa bir zamandan sonra maddi çətinliyə görə təhsilini dayandırıb. 1908-ci il Hillin həyatında həlledici olmuşdur. Həmin il ona tanınmış şəxslərin uğurlu iş həyatı haqqında silsilə məqalələrin yazılması sifariş edilir. O, birinci məqaləsini, o dövrdə dünyanın ən varlı insanlarından biri sayılan Endryu Karnegiyə həsr edir.

( Ardı )

INSANLAR ARASI MÜNASIBƏTLƏR
I HISSƏ ADAMLARLA RƏFTARIN ƏSAS METODLARI 
I fəsil.“BAL TOPLAMAQ ISTƏYIRSƏNSƏ, PƏTƏYI ÇEVIRMƏ”
Mərhum Con Uenmeyker bir dəfə etiraf etmişdir: “Donquldanmağln axmaqlıq olduğunu otuz il bundan əvvəl anlamışam. Nöqsanlarımla kifayət qədər əlləşməli oluram, hələ bir allahın zehni qabiliyyətləri adamlar arasında bərabər bölüşdürməyə qayğı göstərmədiyinə görə əsəbləşməyin”
Uenmeyker buna erkən yiyələndi. Şəxsən mən isə yüz adamdan doxsan doqquzunun nə qədər haqsız olsalar da özlərini danlamadıqlarınıa əmin olana qədər bu köhnə dünyada otuz üç ildən çox son dərəcədə ehtiyatla hərəkət etdim!
Tənqid mənasəzdır, ona görə ki, insanı müdafiyəyə keçməyə və bir qayda olaraq, özünə haqq qazandırmağa məcbur edir. Tənqid təhlükəlidir, ona görə ki, adamın qüruruna ziyan vurur, hesiyyatına toxunur və onda inciklik yaradır.
Alman ordusunda əsgərə bu və digər hadisədən dərhal sonra şikayət və tənqid etməyə icazə verilmir. O, əvvəlcə yatmalı və hirsi soyumalıdır. Əgər dərhal şikayət verirsə, onu cəzalandırırlar. Allaha and olsun bu cür qayda mülki həyatda da fəaliyyət göstərməlidir- daim narazı valideyinlər, davakar arvadlar, öcəşən sahibkarlar və bütün tənqidbazlar üçün qayda. Siz min səhifələrlə tarix əsərlərində tənqidin mənasızlığı barəsində bolluca misallar tapa bilərsiniz.
Bəli, belə olur. İnsan təbiətinə özündən başqa kimi istəsə günahlandırmaq xüsusuyyəti xasdır. Hamımız beləyik. Gəlin düşünək ki, tənqid həmişə evə qayıdan poçt göyərçini kimidir. Düşünək: günahlandırıb pisləməyə hazırlaşdığımız adam, aydındır ki, özünə haqq qazandırmağa çalışacaq, ilk növbədə bizi pisləyəcək və ya həlim təbiətli Taft kimi deyəcək: “Başa düşmürəm, başqa cür necə edə bilərdim?” 
Dəyişmək, düzəltmək və təkmilləşdirmək istədiyimiz şəxsi tanyırsızmı? Çox yaxşı! Çox gözəl! Mən özüm də bütünlüklə bunun tərəfdarıyam. Lakin nə üçün özümüzdən başlamayaq? Bu, xudbinlik baxımından başqalarını təkmilləşdirməyə cəhd göstərməkdən daha sərfəlidir. Özü də daha təhlükəsizdir.
Brauninq demişdir: “Mübarizə insanın daxilində başlanırsa, deməli, insan nəyəsə dəyir”.
Adamlarla qarşılıqlı münasibətlzrinizdə məntiqi düşünən məxluqlarla deyil, öz hərəkətlərində emosional xurafatçı, xudpəsənd və lovğa yanaşmalarla münasibətlərdə olduğunuzu yaddan çıxarmayın.
Tənqid isə mənliyin barıt anbarına partlayış törədə biləcək təhlükəli qığılcımdır. Bəzi hallarda həmin partlayış ölümü sürətləndirir. Tənqid ingilis şairi Tomas Çattertonun özünü öldürməsinə səbəb olmuşdur. 
Gənclikdə nəzakətsiz olan Franklin sonralar adamlarla münasibətdə o qədər məharət və ustalıqla hərəkət etmişdir ki, o, Amerikanın Fransa səfiri təyin olunmuşdur. Müvəffəqiyyətinin sirri nədə idi? O bildirmişdi: “Heç kim barəsində pis söz deməyəcək, tanımadığı hər bir adam haqqında yalnız yaxşı şeylər danışacağam”. Hə bir sarsaq tənqid edə bilər, pisləyə bilər və narazılığını bildirər-sarsaqların əksəriyyəti elə belə də edir.
Lakin anlamaq və məharətli olmaq üçün güclü xasiyyət və dözüm tələb edilir.
Karleyl deyir: “Böyük adamların böyüklüyü kiçik adamlarla rəftarında aşkara çıxır”.
Adamları pisləmək əvəzinə, gəlin onları başa düşək. Onların nə üçün başqa cür yox, məhz bu cür iş gördüklərini təsəvvür etməyə çalışaq. Bu, tənqidlə məşğul olmaqdan daha faydalı, daha maraqlıdır, insanda ətrafdakılara hüsn-rəğbəti, dözümü və xeyirxahlığı inkişaf etdirir. “Hər şeyi başa düşmək, hər şeyi bağışlamaq deməkdir”. 
Həkim Consonun təsdiq etdiyi kimi: “Allahın özü insanı ömrünün son gününədək cəzalandırmaq əzmində deyildir” 
Bunu biz nə üçün etməliyik?
DEYL KARNEGİ
“DOSTU NECƏ QAZANMALI”