Melikem
Reytinq
+7.78
Güc
8.88

Melikem

İki sevda arasında

Sanki dağ kənarında sanki uçurumdayam
Ucsuz-bucaqsız bir dəniz kənarındayam.
Həyatımda ilk dəfə belə haldayam.
İndi mən iki sevdanın arasındayam
Biri od olsada digəri sudur
Od sudan daha çox canı yandırar.
Biri yağış olsa da digəri qardır
Qar yağışdan daha çox canı soyudar.
Od canı yandırsada həm də isidər
Hər zaman sevgiylə onu qoruyar.
Hər an onu düşünər onu çox sevər
Ömrünə gününə şölələr saçar.
Qar soyuq olsada onu qoruyar
Hər cür atəşdəndə alovlardanda.
Ömürə bəyaz bir səhifə açar
Hər cür qaranlıq kitablardada.
Lakin qar od ilə üz üzə gəlsə
Ya qar yanacaqdır ya od sönəcək.
Ancaq bu zamanda mənim ömrümdə
Ya sevgi gedəcək ya bəyaz səhifə.
Qar yansa gedəcək bəyaz səhifəm
Hər zaman olduğu bəyaz düşüncəm
Lakin bir daha mən üşüməyəcəm
Çünki həyatımdan qarı siləcəm.
Od sönsə itəcək hər an sevgidə
Hər an istilikdə, hər an şölədə
Ancaq heç  zaman qorxmayacam mən
Canımı yandıran boz atəşdən də.

26 iyun 2017- Qurbanova Mələkxanım

Səni sevmirəm!

Bir gün gecə vaxtı düşdün yadıma
Yenə də gəlmisən sən xəyalıma
Anlada bilmirəm bir kəsə səni
Çıxara bilmirəm ağlımdan səni.
Mən sənə dedimki səni sevirəm
Sənsə cavabında dedin neyləyim
Mənki səni deyil onu sevirəm
Sənin cavabın verdi mənə təlim
Tək cavabına mən oldum təslim.
Sevgimi görmədin, məni duymadın
Düşündün sadəcə sözdə sevirəm
Mən səni görəndə çox sevinirdim
Nədəndir bilmirdim amma gülürdüm
Görmək istəməzkən artıq mən səni
Sən mənə deyirsən sevirəm səni.
Niyə mən sevəndə sevmirdin məni
İndiki yenədə tənha qalmısan
Bəlkədə dünyada ən gözəl pəri
Qoynunda o deyə ağlayacaqsan.
Geri gəl geri gəl desəndə mənə
Bilki dönməyəcəm bir daha sənə
Sən mənə deyirdin səni sevmirəm
İndi məndə sənə onu deyirəm.
Deyirsən hər gecə düşündüm səni
Elə bilirsən mən düşünməmişəm?
Keçirdiyim hər dəqiqə hər saniyəmi
Səni düşünərək acı çəkmişəm.
Düşündüm görəsən indi nə edir
Sevirmi ürəyi başqa kimsəyi
Düşündüm görəsən o hara gedir
Yeni yer tapdımı onun ürəyi.
Arada görürdüm yuxumda səni
Ancaq gedirdin sən gəldiyin kimi
Sonra düşünmədim heç zaman səni
Çünki sevilmirdim sevdiyim kimi.
Sən mənim qəlbimi çox qırdın anla
Bilirsən nə qədər acı çəkmişəm
Min bir tövbə ilə min bir yalanla
Gəlsəndə mən səni əfv etməyəcəm.
Bilirəm sevirsən indi sən məni
Mən yox dedikcə də durmayacaqsan
Ancaq bunu bilki qırılan qəlbi
Milyon il keçsədə tapmayacaqsan
Xatırla bir vaxtlar mənə gülürdün
İndiysə qarşımda sən diz çökürsən.
Deyirdin qadındır yəqin gücsüzdür
İndiysə gücümün kölgəsindəsən.

25 Oktyabr, 2016- Qurbanova Mələkxanım

Mən və əsəb

Məndə bilirəm əsəbi olduğumu
Amma neyləyim ki, dözə bilmirəm
Kiminsə qarşımda susdurulduğunu
Gördükdə neyləsəm susa bilmirəm
Deyirlər gözünü yum qulağını bağla
Haqsızlıq olunsa sən bunu duyma
Amma bilmirlər ki, gözümü yumsam
Yenə onu açmaqçün mən çırpınacam
Axı heç kim mənim qədər bunu düşünmür
Hamısı gözün yumub hörmət gözləyir
Etdikləri haqsızlıqları özləri görmür
Oturub hamıdan kömək gözləyir.
Bəxtiyar deyirdi:
«Mənə əsəbisən deyən düz deyir,
Mənim nöqsanımı demək istəyir.»
İndi təsdiqləyirəm məndə bu fikri
Bəli nöqsanlıyam mən doğulandan
Heç kəsin düşünmədiyi ən incə şeyi
Mənsə düşünürəm gördüyüm andan.
Əslində nöqsan mən deyiləm
Nöqsan mənim sözlərimdi
Nöqsan mənim gözlərimdi
Onlar gizlətmir fikirlərimi
Onlar gizlətmir bu əsəbimi
Düzdür əsəbiyəm amma haqlıyam
İstəmirəm bir kəsə haqsızlıq olsun.
Hamının bir-birin yediyi zaman
Tülkü kimi biri cücəylə doysun


03.08.2017- Qurbanova Mələkxanım 

Bəxtiyar Vahabzadə

Məşhur Azərbaycan şairi Bəxiyar Vahabzadə  (1925-2009) dramaturq, ədəbiyyatşünas olmuşdur. O, hələ kiçik yaşlarından ədəbi yaradıcılığa meyl göstərmiş, müxtəlif məzmunlu şeirlər yazmışdır. «Mənim dostlarım» adlı ilk kitabı 1949-cu ildə nəşr olunmuşdur.
   Məhəbbət, insanpərvərlik, vətənpərvərlik, qəhrəmanlıq hisslərinin tərənnümü lirikasının əsas mövzularıdır. Vətənpərvər şair həmişə ölkəsini müstəqil görmək istəmiş, bu yolda canından belə keçməyə hazır olmuşdur. Sovet İmperiyası zamanı yazdığı «Gülüstan » poemasına görə bir çox təqiblərlə üzləşmişdir. Buna baxmayaraq, əqidəsindən dönməmiş, yaradıcılığının əsas mövzusu milli azadlıq mübarizəsi olmuşdur.
   Azərbaycanın müstəqilliyi uğrunda əlindən gələni etmiş, 20 Yanvar faciəsini və Sovet-Qorbaçov rejimini kəskin tənqid etmuş, "Şəhidlər" poemasını yazmışdır.
   Şair, nəhayət,  uzun müddət  həsrətində olduğu azadlıq və müstəqilliyi görə bildi və 20 ilə qədər müstəqil Azərbaycanda yaşayıb-yaratdı.

Əfzələddin Xaqani "ANA"

Əgər olmasaydı ana zəhməti,
Qazana bilməzdim heç bu şöhrəti.

Yandırmaq istərkən qəlbimdə çıraq
Qəlbimi mum etdi, sözlərini yağ.

Onun ruzisilə xoş olar halım,
Onun duasıyla gülər iqbalım.

Onun hər sözündən alıram qüvvət;
Qaladır verdiyi hər bir nəsihət.

Düşmən tənəsilə kəsilsə yolum,
O zəif qarıdan güc alar qolum.

Onun duaları olmasaydı, ah!
Ömrüm puç olardı, yəqin, bir sabah.

Onun haqqı çoxdur boynumda, bişəkk,
Boynumda əmimin haqqı olan tək.

Əfzələddin Xaqani 

Balaş Azəroğlu "BULUDLAR"

Yenə ağ çalmalı Kəpəzin üstdə
Çətirtək durmusuz, qara buludlar.
Deyin, külək qovmuş, günəş dağıtmış,
Sizi kim gətirmiş bura, buludlar?

Niyə qaraldınız bu bahar çağı?
Siz də mi gördünüz ayrılıq dağı?
Görünsə günəşin qızıl saçağı,
Hara gedəcəksiz, hara, buludlar?

Cənub ellərinə siz gedən zaman,
Bir sözüm çıxmasın qoy yadınızdan.
Məni xəbər alsa gülüzlü canan,
Salam deyərsiniz yara, buludlar.

Deyin, qəm çəkməsin siz ona, dözsün,
Dərdə, işgəncəyə, zindana dözsün.
Axı söz veribdir, hicrana dözsün,
Tapaq bu dərdlərə çara, buludlar.

Gözünüzdən axan qəlb sevincidir,
Bəlkə, həsrət yaşı, bəlkə, incidir?
Yəqin, bu ayrılıq sizi incidir,
Edir könlünüzü para, buludlar?

Yetər, ağlamayın bu gölün üstə,
Bu dağın, çəmənin, bu çölün üstə.
Günəş bayraq açıb bu elin üstə,
Bu torpaq bürünmüş nura, buludlar.

Gedin, o sahillər gözləyir sizi,
Yuyun göz yaşıyla, yuyun Təbrizi.
Nə düşmən ləpiri, nə də qan izi
Düşməsin bir daha ora, buludlar.

B.Azəroğlu  

Əhməd Cavad "AZƏRBAYCAN BAYRAĞINA "

Türküstan yelləri öpüb alnını,
Söyləyir dərdini sana bayrağım!
Üçrəngli əksini Quzğun dənizdən
Ərməğan yollasın sana, bayrağım!

Gedərkən İrana çıxdın qarşıma,
Kölgən dövlət quşu, qondu başıma.
İzin ver gözümdən coşan yaşıma,
Dinlətsin dərdini aha, bayrağım!

Qayi xan soyundan aldığın rəngi,
Qucamış Elxanla müsəlman bəgi.
Elxanın övladı — dinin dirəgi,
Gətirdin könlümə səfa, bayrağım!

Köksümdə tufanlar gəldim irəli,
Öpüm kölgən düşən mübarək yeri,
Allahın yıldızı, o gözəl pəri
Sığınmış qoynunda aya, bayrağım!...

Ə.Cavad 

Bəli əsəbiyəm!

Mənə "əsəbisən" deyən düz deyir
Mənim nöqsanımı demək istəyir.
Söz atdın...
Könlümdə qopdu zəlzələ,
Bilmədim,nə zaman çıxdım özümdən
Toxundun könlümə
üstəlik hələ
Deyirsən, lal olum, qışqırmayım mən?
Dəmir dəmirdi ki, toxunsan əgər
O da cingildəyər, o da səslənər.
Mən ki istəmərəm bir ürək sına
Əsəbiyəm,
Çünki həyəcanım var.
Hardasa bir haqqın tapdanmasına
Mən dözə bilmərəm isti qanım var
Mənə biganədir soyuqqanlılıq
Hər şeyə öz ölçüm, öz tərəzim var
Sənin qərəzinin mənə dəxli yox
Mənim öz görüşüm, öz qərəzim var.
De, necə od tutub alışmayım mən-
Fikirsiz, məsləksiz ölü canlara?
Bəli, əsəbiyəm, heç çəkinmədən
Mənim əqidəmə toxunanlara
Dünyaya gəlmişəm, qanam.
Anladım,
Ürəyim od tutub yanar.
Bəli,əsəbiyəm, çünki insanam,
Mənim nifrətim var, məhəbbətim var.
Quzuya da bəli?
Qurda da bəli?
Deyirsən, olmasın baxışım mənim?
Nöqsanım budursa əgər...
Deməli,
Ancaq naxışımdır yalnışım mənim.


Bəxtiyar Vahabzadə

Bir atanın etirafı

Bütün bunları sən yatandan sonra yazıram.Bir az əvvəl oturub qəzet oxuyurdum.Birdən özümü çox günahkar hiss etdim. Qalxıb sənin otağına getdim.Balaca əlini yanağına söykəmişdin.Tərdən saçların islanıb alnına yapışmışdı.Səhər məktəbə gedəndə yenə üstünə qışqırmışdım.Üzünü yaxşı yumamışdın, ayaqqabıların da kir-pas içində idi.Hələ bu azmış kimi, səhər yeməyində süfrənin üstünə çay da dağıtmışdın.Bütün bunlar məni əməlli-başlı hövsələdən çıxarmışdı.Mən işə, sən məktəbə getmək üçün evdən çıxdıq. Sən mənə«Yaxşı yol ata»-dedin.Mən isə«Sağ ol» demək əvəzinə :«Düz yeri,belini əymə»-deyə üstünə qışqırdım.
Axşam işdən qayıdanda səni küçədə gördüm.Toz-torpaq içində uşaqlarla oynayırdın.Ayaqqabılarını da bulamışdın.Bu dəfə də yoldaşlarının yanında səni utandırdım.
Axşam yeməkdən sonra otağıma çəkiləndə ürkə-ürkə yanıma gəldin.Mən isə sərt bir şəkildə:«Nə var,nə istəyirsən?»-deyə soruşdum. Heç bir şey deməyib yanıma gəldin,qollarını boynuma dolayıb məni öpdün.Mənim«soyuqluğum» Allahın sənin o kiçik ürəyinə verdiyi sevgini dondura bilməmişdi.
Hə, oğlum! Sən yatandan bir qədər sonra qəzet əllərimdən sürüşüb düşdü.Sanki yuxuda idim, oyandım.Deyəsən yerli-yersiz qışqırmağa artıq adət etmişdim.Səni sevirdim,ancaq uşaq olduğunu unutmuşdum.Həmişə sənə böyük gözüylə baxmışdım.Ancaq  indi sənə baxıram və nə qədər balaca olduğunu görürəm.Halbuki mən səndən çox şey istəmişdim, həm də lazım olandan çox şey…

Hikmətli sözlər

Sofokl:
 Ağıllı, amma yalançı olmaqdansa,sadə və namuslu olmaq yaxşıdır.
Henri Ford:
Zamanın qədrini bilən həm sərvət, həm də sağlamlıq qazanır.
İmmanuil Kant:
Bilmək irəlini görmək,irəlini görə bilmək isə güclü olmaq deməkdir.
Jan Labrüer:
Zəka düşüncənin mikroskopudur.
Şekspir :
Ən böyük kəşf insanın özündə olanı tapmaqdır.
U. Verner:
Ən böyük gözəllik ağıl gözəlliyidir.
Ceremi Teylor:
Ağıllı insanlar qərarlarını tələsərək deyil, düşünüb-daşınaraq verirlər.