İş həyatında çox adam zəif cəhətlərini inkişaf etdirmək üçün böyüb bir zəhmət sərf edər. Və çox vaxt bu zəhmət istənilən nəticəni verməz. Halbuki eyni səy güclü yanları daha da inkişaf etdirmək üçün göstərilsə ortaya tam fərqli bir ədvəl çıxa bilər. Necəmi…

TUTQUNU TAP, QABİLİYYƏTLƏRİNİ DANIŞSIN

Hamımız bir şəkildə zəif olduğumuz nöqtələrdə özümüzü inkişaf etdirməyi istəyərik. Zaman zaman özümüzə əziyyət veririk. Zəif olduğumuz bir nöqtəmiz istədiyimiz qədər qüvvətli bir nöqtəmiz halına çevrilmir deyə özümüzü dağıdıb dururuq.

Ardı

Uğura aparan yolda düşmənlik yoxdur, dostluq var; kin və nifrət yoxdur, sevgi və xoşgörü var.
Küsməyəcəksən. Dözəcəksən. İllər əvvəl yaddaşıma yazdığım dəyərli bir ifadə var: həyatın çətinlikləri və məşəqqətləri qarşısında qalib olmaq üçün yeganə yol nə dostdan, nə də düşməndən küsməməkdir, hər şəraitdə dözüm və iradə nümayiş etdirməkdir. Uğura aparan yolda düşmənlik yoxdur, dostluq var; kin və nifrət yoxdur, sevgi və xoşgörü var.
Yolları çox sürüşkən və təhlükəli olan bir dünyada yaşayırıq. Hər anımız təhlükəlidir. Çünki hər an hər cür qəzaya, sıxıntıya məruz qala bilərik. Baş verən hadisələri yalnız öz məntiqimizlə izah etməyə çalışsaq, yanılma ehtimalımız da artar. Halbuki həyatımızı real gerçəkliklər üzərində qursaq və istiqamətləndirsək, həm dünyanın, həm də axirətin səadət qapıları üzümüzə taybatay açılar.

Ardı

Keçən şənbə: “bu mövzunu,yoxsa o mövzunu yazım”,- deyə düşünərkən oğlum imdadıma yetişdi. “Facebook filmini ( The Social Network ) yaz”,- dedi. “Əsl sənin mövzundu.” İnsan qaynaqları əsaslı bir film… Üstəlik Oscar alması da gözlənilir.

Haqlı idi…

Facebookun əhvalatı, əsrin müvəffəqiyyət əhvalatı idi. Dünyanın ən çox istifadə edilən bir neçə markasından biriydi. 500 milyon üzvü vardı. Dünya əhalisinin altı milyard olduğu düşünüldüyündə və məktəb əvvəli uşaqlar ilə 75 yaşın üzərindəki yaşlılar nəzərə alınmadıqda təxminən hər səkkiz, doqquz adamdan biri Facebooka üzv idi.

Ardı

Ağıllı və oyanıq olun, sizi ümidsizliyə götürən
hadisələr səadətə də götürə bilər.
Delaunay

Makedoniyalı İsgəndər imperator olduğu zaman atadan qalma bütün mirasını yaxınlarına bağışlamış, "Özünə nə saxladın?" — deyə soruşanlara da ümid adlı ən böyük varlığı cavabını vermişdi. Pay olaraq seçdiyi ümidi və əzmi sayəsində böyük əraziləri ələ keçirmiş, bir güruh insanın tanıdığı İsgəndər ikən, milyonların İsgəndəri olmuşdu.
Makedoniyalı İsgəndər bu sərvətə necə nail olmuşdu? Müvəffəqiyyətinin təməlində nə sirr yatırdı? Hansı ümid ona bu uğuru bəxş etmişdi? Və nə səbəbdən o, fizioloji olaraq onunla eyni xüsusiyyəti daşıyan milyonlarla insandan fərqli olmuşdu?

Ardı

Məqsədi və ona çatmaq üçün zəhməti olmadan
heç bir insan yaşaya bilməz.
Fyodor Dostoyevski

Qoca yemir-içmir, böyük çətinliklərə qatlanaraq pul yığır və ev alır. Evi aldığı ilk gün «Evim, sən mənim illərdir çəkdiyim zəhmətin bəhrəsisən. Ömür boyu sənin üçün işləmiş, həyatımı tükətmişəm. Ona görə səndən bir xahişim var. Heç olmasa yıxılmazdan əvvəl məni xəbərdar et ki, ehtiyatımı görə bilim», — deyə səslənir. Evdən isə heç səs çıxmır, qoca da bunu razılaşmanın ifadəsi olaraq anlayır. Bu anlaşmanın üstündən bir il keçir. Bir gün pəncərə tərəfdəki divar çatlayır, qoca mala ilə ora sement vurur. Sonra qapı tərəfdəki divar çatlayır, qoca oraya da sement vurur. Bir müddət sonra başqa bir yer, qoca oranı da təmir edir.

Ardı

Ən böyük işlər böyük xəyallar qurma
xüsusiyyəti olan insanlar tərəfindən həyata keçirilmişdir.
Uilliam Russell

Xəyal hər hansı vəziyyət və ya hadisəni zehnidə canlandırma deməkdir. Xəyal qurmaq müvəffəqiyyət və fərdi inkişafın ayrılmaz tərkib hissəsidir.
Həyatda düşüncə hərəkətdən öncə gəlir. Reallaşdırılması planlanan bütün layihələr əvvəlcə zehində canlandırılır, daha sonra tətbiq olunur. Məsələn, televizor ixtira etmə fikri əvvəlcə xəyal edilmiş, sonra praktikada tətbiq olunmuşdur. Fateh Sultan Məhməd İstanbulu fəth etməyin əvvəl xəyalını qurmuş, daha sonra düşüncələrini həyata keçirmişdir. Yenə telefonun ixtirası, kompüterin ixtirası əvvəl zehnidə canlandırılmış, sonra praktikada tətbiq olunmuşdur.

Ardı

İkinci dünya müharibəsindən sonra iki yüz mindən artıq fransız hafizələrini itirmiş şəkildə Parisə geri qayıtmışdı. Əsir düşərgələrində elə pis işgəncələrə məruz qalmışdılar ki, adlarını belə xatırlaya bilmirdilər. Tibbi qeydlərdən sadəcə otuz iki nəfərin kim olduğu anlaşılmışdı. Buna görə digərlərinin şəkilləri ölkədəki bütün qəzetlərin ilk səhifələrində yayımlanmış və qohum-əqrəbalarının müəyyən bir gündə Parisdə toplanmaları istənmişdi.
Təyin edilmiş gündə meydan insanlarla dolmuşdu. Hər kəs yaxınını görmək intizarında idi. Anidən meydanda sakitlik hakim oldu. Və əsirlərdən biri səhnədə göründü. O, ağır addımlarla önə doğru gəldi və yüksək səslə soruşdu: «Aranızda mənim kim olduğumu bilən varmı?»

İndi mən bu sualı sizə soruşuram. Kim olduğunuzu bilirsinizmi? Nələrə qadir olduğunuzu düşünmüsünüzmü? Böyük potensiala malik olduğunuzdan, sizi müvəffəqiyyətə götürəcək cövhərlərlə zəngin olduğunuzdan və böyük işlər bacara biləcəyinizdən xəbərdarsınızmı?

Ardı