Giashka
Reytinq
+64.62
Güc
151.00

Giashka

Gunay

Hipoqlikemiya. Hipoqlikemik sindromlar

Hipoqlikemiya – qanda şəkərin normadan az olmasıdır. Sağlam insanda sutka ərzində qanda şəkər acqarına 3,3-5,5 mmol/l arasında dəyişir. Qanda şəkərin miqdarı 3,3 mmol/l-dən (60 mq %) az olduqda hipoqlikemiya yaranır. O bir neçə səbəbdən yarana bilər:

1.karbohidratların kifayət qədər istifadə olunmaması
2.insulinin yüksək dozada vurulması
3.böyük fiziki aktivlik
4.alkoqolun qəbulu
Bundan başqa hipoqlikemiya qanda şəkərin səviyyəsinin kəskin düşməsindən də yarana bilər. Hiperqlikemiyadan fərqli olaraq hipoqlikemiya qəfildən və çox kəskin şəkildə başlayır.Qanda şəkərin miqdarı tədricən düşərsə o hətta 3 mmol/l-dən aşağı olduqda belə xəstə ozünü yaxşı hiss edir.


Ardı →

Leykosit sisteminin pozulması ( leykositoz, leykopeniya, aqranulositozlar, aleykiya, onların növləri, səbəbləri və inkişaf mexanizmi )

Leykositoz leykositlərin sayının artması ilə xarakterizə olunan qanın hüceyrə tərkibinin dəyişilməsidir.
Normada leykositlərin qndakı miqdarı 3,5-8,8×109dir. Leykositoz pataloji və fizioloji ola bilər. Patoloji leykositoz xəstəliklər zamanı, fizioloji leykositoz isə sağlam orqanizmlərdə də yaranır.

Fizioloji leykositozun səbəbləri:

  • Qida qəbulu (bu zaman leykositlərin miqdarı 10—12×109yuxarı olmur)
  • Fiziki iş
  • Hamiləlik

Ardı →

Damarların funksiyalarının pozulması

Arterial hipertenziyalar.

Yüksək arterial təzyiq dəqiq həkim müayinəsi və müalicəsi tələb edən bir xəstəlik və ya simptom olub, hazırda dünya əhalisinin hər dördüncü nəfərində rast gəlinir. Hipertonikləri ən çox narahat edən əlamətlər baş ağrıları, zəiflik və ürək nahiyəsində ağrılardır. Əmək qabiliyyəti azalır, xəstənin ümumi əhval-ruhiyyəsi getdikcə pisləşir. Müalicə olunmadıqda miokard infarktı, ürək çatmamazlığı, insult, böyrək çatışmazlığı və s. kimi ağırlaşmalara gətirib çıxarır.

Əgər arterial təzyiq ən azı 2 dəfə təkrar-təkrar 140/90 mm c. s.-dan yüksək olarsa o zaman arteiral hipertoniya haqqında düşünmək olar. Arterial təzyiq sakit vəziyyətdə oturaq halda ölçülməlidir.Arterial hipertenziya-  arterial təzyiqin (AT) 140/90 mm.c.süt-dan yuxarı qalxmasına deyilir.


Ardı →

Eritrosit sisteminin pozulması

Anemiyalar və polisitemiyalar haqqında anlayış,təsnifatı və ümumi xarakteristikası 

 ANEMİYA (yunanca- anemia- azqanlılıq deməkdir.) klinik-hematoloji sindromlar toplusu olub,əksər hallarda qanda eritrositlərin miqdarının azalması(və ya eritrositlərin ümumi həcminin azalması) ilə birlikdə müşayiət olunan hemoqlobinin konsentrasiyasının azalması ilə xarakterizə olunur.Anemiya termini konkret hər hansı bir termini xarakterizə etmir və anemiyanı əsasən müxtəlif patoloji proseslər zamanı əmələ gələn əsas simptomlardan bir kimi xarakterizə etmək daha düzgündür.


Ardı →

Stafilokok enterotoksini.

Orqanizmə daxil olduqda immun sistemi tərəfindən spesifik əkscisimlərin və sensibilizə olunmuş limfositlərin əmələ gəlməsinə səbəb olan,onlarla immun reaksiya yaradan genetik yad maddələr natigen (AG) adlanır.

     Antigenlər aşağıdakı xüsusiyyətlərə malikdir:

1)yadlıq

2)spesifiklik

3)antigenlik

4)immunogenlik

5)tolerogenlik

6)allergenlik


Ardı →

Serum amiloid P komponenti (SAP)

Kəskin faza zülalların bütün komponentləri filogenetik cəhətdn orqanizmin daha qədim qeyri spesifik müdafiə vasitələrinə aid olub,limfositlərin,əkscisimlərin iştirakı olmadan infeksiya törədicilərinə qarşı daha genış təsir göstərir.

     Rezistentliyin faktorları iltihab iltihab induktorları vasitəsilə aktivləşir,inhibitorlar vasitəsilə zəifləyir.Bütün kompopnentlərin sintezi genetik cəhətdən determinasiya olunmuş,doğulma anından orqanizmdə mövcud olur.Qeyri spesifik reaksiyalarda əsas rollardan biri kəskin faza zülallarına (KFZ) məxsusdur.Miqdarının artıb azalamasından asılı olaraq kəskin faza zülalları iki qrupa bölünür:

1)Müsbət kəskin faza zülalları-miqdarı normadan 25%-ə qədər artan zülallardır.Bunalara komplementin C3 komponenti,seruloplazmin,turş qlikoprotein,zərdab amiloidi,α 1 antitripsin,α 1 turş qlikoprotein,fibrinogen,haptoqlobulin,C reaktiv zülal və s. aiddir.


Ardı →

Natural killerlər və onların funksiyası.

Normal killerlər (NK,natural killerlər)-boz,iri nüvəyə,sitoplazmaya malik olan dənəvər hüceyrələrdir.Onların sitoplazmasında ribosomlar,endoplazmatik reticulum,Holci aparatı və xarakterik elektrostabil qranulalar mövcuddur.Bu qranulalar membranla əlaqəlidirlər.NK hüceyrələr limfositlərdir.Lakin onlar T və B limfositlərə aid deyil.Natural killerlər ümumi sələf limfoid hüceyrəsindən differensasiya olunur.Onların yetişməsində timus və ikincili limfoid orqanlar heç bir rol oynamır.Natural killerlən qanda dövr edən monositlərin 15 %-i təşkil edir.Orqanizmdə natural killerlər əsasən qaraciyərdə,dalağın qırmızı pulpasında,selikli qişalarda və ən çox reproduktiv orqanlarda yerləşir.

     NK hüceyrələr əsasən sitotoksik funksiyanı yerinə yetirir və qeyri spesifik medafiədə iştirak edir.Onlar orqanizmin dəyişilmiş hüceyrələrini tapır və onları məhv edirlər.NK hüceyrələr əsasən şiş hüceyrələrini,virusla və ya digər antigenlə yoluxmuş hüceyrələri məhv edirlər.Onlar həmçinin sitokinlərin sintezində də iştirak edirlər (İNF ɣ,TNF α,İL-5,İL-8).


Ardı →

İg E-in allergik patologiyalarda rolu.

İg E əkscisimlərin molekul çəkisi 180 000 D-a bərabərdir.Bunlara başqa adla “reagin” əkscisimlər də deyilir.Sürətli hiperhəssaslıq reaksiyası,yəni anafilaksiya törədirlər.Monomer struktura malikdirlər.Ümumi immunoqlobulinlərin 0,002 %-i təşkil edir.Bir gün ərzində 0,02 mq/kq İgE sintez olunur.Onların zərdabda yaşama müddəti 2-3 gündür.Dəridə isə 9-14 gün ərzində parçalanırlar.

     İg E-in quruluşu Y şəkillidir.Molekul 2 cüt polipeptid zəncirdən təşkil ounub.Bunlardan ikisi L- yüngül (light),ikisi isə H-ağır (heavy) zəncirlərdir.Yüngül zəncirin molekul çəkisi 25 000 D-dur və o,212 amin turşudan təşkil olunmuşdur.Ağır zəncirin isə molekul çəkisi 50 000-77000 D-a  bərabərdir.Bu zəncir isə 450 amin turşu qalığından ibarətdir.Yüngül və ağır zəncirlər də öz növbəsində iki sahədən ibarətdirlər:variabel (V) və constant © hissə.Variabel hissənin amin turşu ardıcıllığı dəyişir.Lakin constant hissənin amin turşu ardıcıllığı sabit qalır.Variabel hissədə hipervariabel adlanan sahə vardır ki,bu hissədə amin turşu ardıcıllığı daha tez-tez dəyişir.Bütün immunoqlobulin molekullarında hər iki yüngül və hər iki ağır zəncirin növü eynidir.


Ardı →

İnterleykinlər və onların rolu

 İnterleykinlər sitokinlərin bir növü olub  ,əsasən leykositlər tərəfindən sintez olunur.Məhz bu səbəbdən onların adlarının sonu leykin sonluğu ilə bitir.Bundan başqa interleykinlər həmçinin mononuklear faqositlər və digər hüceyrələr tərəfindən də sintez olunur.İnterleykinlər immun sistemə daxildir.

     İnterleykin 1(İL-1) .Əsasən aktivləşmiş makrofaqlar,keratinositlər,fibroblastlar tərəfindən sintez edilir.İL-1 o,temperaturun yüksəlməsində,leykositlərin aktivliyinin tənzim olunmasında,sümük iliyi hüceyrələrinin çoxalmasında iştirak edir.Onun təsir etdiyi hüceyrələr T-helper,T-amplifayer və effektor makrofaqlardır.İL-1 hepatositləri aktivləşdirərək,qanda kəskin faza zülallarının konsentrasiyasını yüksəldir,faqositozu gücləndirir,zədələnmiş sahələrin qan təchizatını bərpa edir.İL-1-in 2 növü məlumdur:α və β.Bundan başqa İnterleykin 1 qrupuna həmçinin interleykin 18,33,interleykin 1 reseptorunun antoqonisti də daxildir.


Ardı →

Immunitet və onun növləri

Bildiyimiz kimi, qanın hər bir formalı elementi və qan hüceyrələri orqanizmdə müəyyən bir funksiya yerinə yetirir. Bizə məlumdur ki, leykositlər orqanizmin mikroblardan, zəhərli maddələrdən və yad hüceyrələrdən qoruyur. Bir sözlə orqanizmin müdafiə sistemində iştirak edir. Böyük rus alimi İ.İ. Meçnikov müəyyənləşdirmişdir ki, leykositlər orqanizmdə müdafiə funksiya yerinə yetirir. Leykositlər  orqanizmə daxil olan infeksion xəstəliklər törədən mikrobları udub, həll etməklə zərərsizləşdirir, nəticədə özləri də ölür və irin əmələ gəlir. Bu proses faqositoz, leykositlər isə faqositlər adlandırılıb. Meçnikov tərərfindən iki növ faqositar hüceyrə aşkar olunmuşdur:toxumada rast gəlinən faqositlər və periferik qanda olan faqositlər.Toxuma faqositlərinə monosit və makrofaqlar aiddir.Qanda olan faqositlərin makrofaq və mikrofaq növləri mövcuddur.

     Makrofaqların hüceyrə membranında 5 reseptor var:


Ardı →