Şəhərin ən qoca fahişəsinə

Görmüsən dünyanın min cür üzünü,
Hansıdı qardaşın, atan, gözəlçə ?
Bir qarın çörəkçün hər gün özünü,
Qucaqdan qucağa atan gözəlçə-
Tulla o qədəhi, saxla gülməyi
Gülmə ağlamağı, ağla gülməyi…
Ardı →

Qanlı bir səhradı bu......

Göz yaşım leysan olub səhrada bir dəryadı bu,
Gəl gedək burdan Hüseynim qanlı bir səhradı bu.

Xatəmin övladına yas tutmaga Adəm gəlib, 
Adəmin fəryadına Peyğəmbəri-Xatəm gəlib,
Kərbəla torpağına göydən bütün aləm gəlib,
Carı çək başsız Hüseynə, baş çəkən Zəhradı bu,
Gəl gedək burdan Hüseynim qanlı bir səhradı bu.


Ardı →

Özünə öyrətmə məni | Aygün Rəhimli

Arxandan ağlayan, göz qalacaqsa,
Qəlbimi dağlayan, söz qalacaqsa,
Bir də, alışmayan, köz qalacaqsa,
Sən Allah, özünə öyrətmə məni.

Arzularım donacaqsa gözümdə,
İzin qoyacaqsa, həsrət üzümdə,
Durmayacaqsansa, və'dən-sözündə,
Sən Allah, özünə öyrətmə məni.
Ardı →

YEMƏZ

Dəvələr qaban yeməz,
Qabanlar aslan yeməz.

Aslanlar ilan yeməz,
İlanlar qulan yeməz.

Qulanlar ceyran yeməz,
Ceyranlar dovşan yeməz.

Dovşanlar siçan yeməz,
Siçanlar toplan yeməz.

Toplanlar məstan yeməz,
Məstanlar tərlan yeməz.

Tərlanlar insan yeməz,
İnsan nə heyvan yeməz?!.

Müəllif: Rəfiq Zəka

Davamı →