Sən məni sevsəydin... | Məmməd Araz

Sən məni sevsəydin nolardı görən?
Görən olardımı bir dərdim onda?
Yoruldum demədən qolum üstə sən
Dünyanı piyada gəzərdim onda.
 
Toxalar, azalar bu sevgimizdən
Dünyanın məhəbbət acları bəlkə,
Təzə haşiyələr alardı bizdən
Dünyanın məhəbbət tacları bəlkə.
Davamı →

Nə bilim | Məmməd Araz

Səndən mənə bir ömürlük xatirə,
Məndən sənə nə qalacaq, nə bilim?
Çətin bir də daş üstə daş bitirəm,
Niyə uçdu bu qalaçıq, nə bilim...

Damağımda bal sevdanın turş dadı
Uşaq ağlım inadıma qurşadı.
Nə hönkürdü bu naqafil gurşadı?
Kimə dedim, — dedi, — ancaq: «nə bilim!»

Günlər mənə gün yazmağı unutdu,
Gülüm, günün güllərimi qurutdu.
Bu oyunda kim uduzdu, kim uddu,
Peşimanı kim olacaq, nə bilim?
Ardı →

Məmməd Araz - Göydən dörd alma düşdü

GÖYDƏN DÖRD ALMA DÜŞDÜ

Nağıl istəyirəm, şirin bir nağıl,               
Nağıl istəyirəm, təzə bir nağıl.
Köhnə nağılları yeyib qurtardıq
Köhnə nağılları içib qurtardıq:
Bir az duzlu idi, bir az da şirin.
Üç alma düşmədi nağıldan sonra,
Heç alma düşmədi nağıldan sonra.
Xəlbirlə su dartan divlər — görmədik;
Fillər məğlub oldu qarışqalara,
Şirlər təslim oldu qarışqalara,
Dovşan tələsinə canavar düşdü!
İnsan cələsinə sərçə — görmədik;
Üç alma düşmədi göydən — görmədik;
Heç alma düşmədi göydən — görmədik.
Bu il nağılçılar göylə danışıb:
Dörd alma düşəcək nağıldan sonra.
Tələsin, tələsin nağılçı dostlar;
Nağıl dinləyənlər siz də tələsin,
Göyün də vədinə inanmaq olmaz:
Nağıl qurtarmamış düşsə almalar...
Onda nağılçıya kim inanacaq!
Heç alma düşmədi göydən bəlkə də...
Bir şirin nağıl da bitəcək belə.
Üç alma düşəcək, üç alma göydən;
Dörd alma düşərsə, biri bizimdi...
Davamı →

Tək Olanda...

Tək qalmaq istərəm,
Tək qalmaq, hərdən.
Özümə çəkiləm bayquşdan betər:
Dartmalar, didmələr,deyinmələrdən
Qulağım dolubdur,
daşıbdı, yetər...
Sanaram bir axşam düşüncəm duru,
Davamı →

Əlvida dağlar | Məmməd Araz

Bəlkə bu yerlərə bir də gəlmədim,
Duman, salamat qal, dağ, salamat qal.
Dalımca su səpir yoxsa buludlar?
Leysan, salamat qal, yağ, salamat qal!

Qıy vuran qartallar yox oldu çəndə,
Nərgizlər saraldı şehli çəməndə.
Ey qaragöz pəri, dalımca sən də
Boylan, salamat qal, bax, salamat qal!
Ardı →

Azərbaycan | Məmməd Araz

Azərbaycan — qayalarda bitən bir çiçək,
Azərbaycan — çiçəklərin içində qaya.
Mənim könlüm bu torpağı vəsf eyləyərək,
Azərbaycan dünyasından baxar dünyaya.

Azərbaycan — mayəsi nur, qayəsi nur ki,
Hər daşından alov dilli ox ola bilər.
AZƏRBAYCAN deyiləndə ayağa dur ki,
Füzulinin ürəyinə toxuna bilər.

Ardı →

Məmməd Araz - Ayağa dur, Azərbaycan!!!

Bu gün Mikayıl Mirzənin ifasında görkəmli şairimiz Məmməd Arazın bir şeirinə qulaq asdım və illər öncə məhz Mikayıl Mirzənin ifasında sevdiyim Məmməd Arazın ən yaxşı şeirlərindən biri olan «Ayağa dur, Azərbaycan» şeiri yadıma düşdü. Uşaq vaxtdan həmin şeiri çox sevirəm və bəzən ürəyim sıxılanda həmin şeiri özümçün oxuyur, əhvalımı qaldırıram. Bunun üçün də həmin şeiri bu gün sizinlə paylaşmaq qərarına gəldim. Ola bilsin çoxunuz bu şeirlə dəfələrlə qarşılaşmış, oxumusunuz, eşitmisiniz. Amma bu gözəl şeiri bir dəfə daha oxumaqdan ziyan gəlməz. Təəssüf ki Mikayıl Mirzənin ifasında həmin şeiri tapa bilmədim, amma biri onun ifasında, biri isə başqa sənətkarımızın ifasında iki gözəl Məmməd Araz dühasının bəhrəsini tapdım. Ümid edirəm ki, Ayağa dur Azərbaycan şeiri öz ifanızda, digər iki şeir isə professionalların ifasında könlünüzü oxşayacaq. 


Ardı →